Nieuws

2016

Week 7

De tijd vliegt, vandaag is Kees 50 dagen drachtig en inmiddels ruim 5 kilo aangekomen. Omdat de pups behoorlijk hoog zitten en waarschijnlijk ook door het warme weer heeft Kees niet zo’n zin meer om te gaan wandelen. Na 10 minuten vind ze het wel goed en komt ze naast me lopen sjokken. Omdat ik het belangrijk vind dat ze met een goede conditie de bevalling in gaat over 2 weken gaan we nu meerdere korte rondes per dag zodat ze toch aan haar beweging komt.

Week 5

Nu ik weet dat Kees drachtig is geniet ik zoveel mogelijk. Het gaat ook zo enorm snel, we zijn alweer over de helft.


Kees is 2,3 kilo aangekomen inmiddels. Ze krijgt ook al een heuse buik. Verder slaapt ze veel en merk je, nu al, dat ze niet zo’n zin heeft om te gaan wandelen. Toch gaat ze nog 2 keer per dag voor een flinke ronde mee omdat ik het belangrijk vind dat ze in goede conditie blijft.

Op de foto hiernaast is een embryo van een pup te zien van 39 dagen. Dit zal aanstaande dinsdag zijn. In de vier weken die er nog maar zijn zal de pup dus een enorme transformatie doorgaan!

 

Week 4

Gister zijn we voor de echo geweest. Een paar dagen eerder dan de bedoeling was maar omdat ze zo drachtig oogde wilde ik het graag zeker weten.

En wat ik zag was waar. Kees is drachtig!!!

We zijn natuurlijk super blij. Vanaf nu gaan we haar nog meer dan normaal verwennen en vooral ook genieten van haar vanaf nu groeiende buik!

 

Week 3

Drie weken zijn voorbij gevlogen. Weken waarin ik Kees nauwlettend in de gaten heb gehouden om tekenen te zien of ze misschien drachtig is. Die zijn er volop.
De eerste week wilde ze absoluut niet met Nero spelen, iets wat te maken kan hebben met de tijd die de bevruchte eitjes nodig hebben om in te nestelen.
Na een kleine twee weken wilde ze wel weer spelen maar dat spel gaat anders dan normaal. Ze beschermd haar buik, draait haar flanken weg en wil niet meer ruw spelen zoals ze normaal gesproken wel doet.

Ze heeft echt enorm veel honger en ik vind ook dat ze wat magertjes wordt terwijl ze toch net zoveel eten als normaal krijgt. Ik heb terug zitten kijken naar de vorige dracht en daar was het precies hetzelfde. Ik ben haar toen meer gaan voeren en dat zal ik nu dus ook weer gaan doen.

Wat ook écht opvalt is dat Nero enorm beschermend naar Kees is naar andere honden toe. Ze mogen niet eens naar haar kijken, dan wil hij echt lelijk gaan doen, iets waar we nu dus echt rekening mee moeten houden.

Ook zijn haar melklijsten echt al gaan hangen en zijn haar tepels flink roze. Al met al een hoop tekenen van drachtig zijn maar tot aan de bevestiging van de echo op 15 augustus durf ik nog niet te hopen.

Het wordt een lange week vol spanning!

Week 1

Er is alweer een week voorbij na de eerste dekking. Een week waarin het heel erg warm was en waarin de honden dus ook weinig actief zijn geweest.

Wat opviel is dat Kees ineens een boterham pikte, terwijl ze normaal gesproken helemaal niet van brood houdt! Het is natuurlijk nog veel te vroeg om te kunnen spreken over een zwangerschapstik maar toevallig is het wel.

Gisteravond hebben we een heerlijke wandeling van ruim een uur gemaakt over de Rucphense hei. De honden en ik hebben hier enorm van genoten.

Deze week heb ik Kees gewogen om te kunnen bijhouden hoeveel ze aan is gekomen.

Haar gewicht is nu 28,5 kg.

Juli

In het weekend van 16 juli is Kees gedekt door haar grote vriend Merlot. Na veel ravotten als voorstel hebben we een aantal mooie dekkingen gehad. Dit betekend wanneer alles goed gaat dat we in het weekend van 17/18 september pups verwachten!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kleuren.

Er bellen momenteel behoorlijk wat geintereseerde mensen voor een pup. En 1 van de eerste dingen die ze dan vragen is of ik nog zwarte of fauve pups beschikbaar heb. Ik vertel deze mensen dan vrij snel in het gesprek dat ik eigenlijk niet aan kleurvoorkeuren doe. In eerste instantie vinden mensen dat maar raar maar wanneer ik hen uitleg waarom hebben de meesten daar alle begrip voor.

Ik zal er dan ook even aandacht aan besteden hier.

Ik ben van mening dat je een hond kiest op karakter en niet op kleur. Natuurlijk kun je wel je voorkeur hebben, die heb ik ook. Maar stel nu dat er, om het even makkelijk te houden, 2 pups zijn, een zwarte en een fauve en je wilt graag een fauve pup. Ook is je wens dat je een hond hebt om fanatiek mee te gaan trainen op de hondenschool, een aantal keer per week. En je bent echt van plan om er een hoog niveau mee te bereiken. Dan moet deze fauve pup wel die ‘will to please’ in zich hebben en geen luie goedzak zijn die niet gericht is op voer en alles wel best vind…..laat die zwarte pup nu een enorme ‘will to please’ hebben, een echt leuk pittig werkhondje…..Dan is het toch zonde om voor die fauve te gaan en je plannen te laten varen?

Ik vind het vele malen belangrijker dat er een goede match is tussen baas en hond. Samen met de toekomstige baasjes zoek ík dan ook de pup uit die ik het beste bij hen vind passen. Natuurlijk gaat dit altijd in overleg en zal ik geen pup aan iemand op gaan dringen maar wanneer ik als fokker, en ik ken de pups het allerbeste op dat moment, denk dat een bepaalde pup absoluut niet bij iemand past zal deze ook niet naar diegene toegaan. Ik wil namelijk dat pup en eigenaar blij worden van en met elkaar en een heel hondenleven lang van elkaar kunnen genieten, en of de hond nu rood, groen, paars, oranje, zwart of fauve is, ik denk dat dat er niet toe doet uiteindelijk.

 

Juni

Inmiddels zijn er alweer 2 maanden verstreken. Maanden waarin we enorm leuke dingen met de honden hebben ondernomen, waaronder een geweldige wandelvakantie in Luxemburg. Hier hebben we met zijn allen enorm van genoten.

Ook is er een definitieve keuze gemaakt voor de dekreu. Deze wil ik dan ook met trots aan jullie voorstellen:

Monsieur Merlot du Coeur des Trésor. Hij gaat door het leven als Merlot.

Merlot is een enorm lieve hond, van net 3 jaar oud. Hij woont in Belgie samen met Gerda en Raymond en de kleine Sloeber, hun boomerhondje.

De baas van Merlot, Raymond zit door een ziekte in een rolstoel maar dat laat hem er niet van weerhouden om samen met zijn hond actief te zijn. Ze gaan dan ook wekelijks naar de hondenschool waar ze samen gehoorzaamheid trainen. Iets wat ze met goed resultaat doen maar vooral met erg veel plezier. Ik vind dit tekenend voor Merlot. Een super trouwe kameraad die voor zijn bazen door het vuur gaat.

Merlot heeft aan moeders kant een stuk dezelfde stamboom als mijn vorige reu die ik heb gebruikt. In eerste instantie heb ik hier niet heel bewust voor gekozen maar omdat ik over het vorige nest ook meer dan tevreden was voor wat betreft karakter maar ook uiterlijk heeft dat uiteindelijk wel de doorslag gegeven om voor Merlot te kiezen. Daarbij is de inteelt over 10 generaties zeer klein, iets wat ik ook erg belangrijk vind.

Merlot heeft HD-A, is CSNB en ECVO vrij, er zijn geen tekenen van EU gevonden en is dus een heerlijk gezonde hond.

Daarbij is hij sinds eind mei van dit jaar ook belgisch geselecteerd en heeft hij zijn karaktertest met vlag en wimpel behaald.

Al met al een pracht van een reu. Qua karakter, qua gezondheid en qua stamboom.

Rest mij nu alleen nog het geduld op te brengen tot het moment dat Kees loops gaat worden!

Maart

De zoek toch naar een geschikte reu is inmiddels weer in volle gang. En dat valt niet mee. Mijn eisen zijn weer hoog en mijn doel duidelijk. Er zijn al heel wat reuen de revue gepasseerd. Ik hoop binnenkort te kunnen vertellen welke prachtige lieve reu hopelijk de vader gaat worden van aankomend nest.

 

Februari 2016

Yes, goed nieuws, Kacey is onderzocht op Ectopisch Urether en de uitslag was goed.

 

2015

Nadat de pups eenmaal de 4 weken waren gepasseerd is het als een sneltrein gegaan en voor ik het wist was het huis leeg. Alle pups hebben een super goed huis gekregen met fantastische bazen die voor ze door het vuur gaan. Daar kon ik als beginnend fokker alleen maar van dromen.

Van sommige honden en bazen hoor ik zeer regelmatig wat, we gaan ook regelmatig wandelen met een groepje. Van anderen helaas wat minder, maar dat hoort er nu eenmaal bij.
Zo af en toe kwam er ook één bij ons logeren, een dagje, een weekend en zelf een week.

Heerlijk vonden Kees en ik dat. Ze werden dan opgenomen in onze roedel alsof ze nooit weg waren geweest en draaiden ook gewoon mee met ons dagelijks ritme. Ze gingen dan mee wandelen en lagen gezellig met zijn allen binnen. Telkens wanneer ik dan weer afscheid moest nemen was dat best een beetje moeilijk.

 

 

 

 

 

 

Al met al ben ik heel erg blij met dit nest. Het was mijn eerste nest wat ik fokte, en dat is altijd spannend. Het neemt natuurlijk altijd risico’s met zich mee, ook juist voor de moederhond. Maar het is een droomnest geworden, waarbij alles helemaal goed ging en waar ik enorm veel van geleerd heb. Ik kijk dan ook erg uit naar de plannen voor 2016 waarin ik weer een nestje hoop te kunnen fokken met Kees.

Nobel 1 jaar.

Teun 1 jaar

Junior 1 jaar

 

——————————————————————————————————–

4 weken

Time flies when you’re having fun!

Dat blijkt maar al te waar te zijn. 4 weken zijn de ukkie’s al! Ze hebben deze week veel nieuws ontdekt!

Zo zijn ze al regelmatig naar buiten geweest voor zo’n 10 minuten en

hebben ze voor het eerst echt goed kennis gemaakt met Ome Nero. Dat was in het begin best spannend want Nero is héél groot in vergelijking met de pups. Maar hij is zo enorm voorzichtig dat het allemaal prima ging. Hij gaat er vaak bij liggen en besnuffeld ze dan uitgebreid. De pups worden nu ook wat vrijer naar hem toe waardoor er af en toe ook voorzichtig gespeeld wordt.

Ook ben ik deze week begonnen met bijvoeren. Eerst een plukje vlees uit mijn hand eten en nu eten ze allemaal uit een eigen bakje. Ze krijgen nu 4 keer per dag en dat gaat erin als koek. Ze drinken daarnaast ook nog zeer regelmatig bij Kees, als toetje.

Dat drinken gaat tegenwoordig staand. Op die manier kunnen ze er allemaal tegelijk bij want liggend gaat dat niet meer.

Zo leuk om te zien hoe er dan 8 puppen onder hangen.

Helaas is het nu met de sneeuw te koud om te naar buiten te laten gaan maar ze lopen een groot deel van de dag nu door de woonkamer heen, voor hen ondertussen de gewoonste zaak van de wereld. Mooi om te zien dat ze wel een sprintje trekken naar de kranten om daar een plasje te doen!

 

3 weken.

Vandaag zijn de pups precies drie weken oud. Ze worden behoorlijk ondernemend nu en spelen al geregeld met elkaar. Dit gaat soms gepaard met een grommetje en een blafje.  Leuk om te zien welke hondjes alles over zich heen laten komen en welke in alles het voortouw lijken te nemen. Teefje roze ( Jane ) en reutje blauw ( junior ) gaan steeds als eerste op onderzoek uit. Inmiddels is de werpkist geen werpkist meer maar hebben we het nu omgebouwd naar een ren. De pups klommen over de rand van de ingang heen waardoor we ‘s nachts wakker werden door gehuil van een pup. Deze was verdwaald. Nu is hun wereldje wat groter en daar maken ze graag gebruik van. Mooi om te zien is ook dat ze hun behoefte voor een groot deel al op de kranten doen.  Dit maakt het zindelijk maken  hopelijk straks wat makkelijker voor iedereen.

Zo langzaamaan komen alle toekomstige baasjes kijken. Het is leuk om te zien dat zij net zo verliefd op de puppen zijn als dat ik dat ben en het geeft een erg goed gevoel dat zij zich zo verheugen op hun toekomstige maatje! Ook komen er al regelmatig kinderen kijken die het liefst tussen de pups willen gaan zitten. Voor nu is het nog even over de rand hangen en aaien omdat ik bang ben dat ze op een pup gaan zitten maar wanneer we een weekje verder zijn mag dat uiteraard wel. Vanaf volgende week wil ik de puppen langzaam aan bij gaan voeren zodat het voor Kees wat minder intensief zal gaan worden. Ik heb in mijn hoofd om dit vanaf woensdag te gaan doen. Ik zal dan beginnen met een klein balletje vlees en elke dag zullen ze dan een beetje meer gaan krijgen zodat hun darmen er langzaam aan kunnen wennen. Wéér een nieuwe fase waar we in gaan.

 

 

Dag 15

De tijd vliegt. Het is fantastisch om te zien hoe snel de ontwikkeling van die kleine hummeltjes gaat.

Op dag 11 zagen we de oogjes voorzichtig open gaan en op dag 12 waren ze daar dan ineens allemaal. Ook gaan ze echt lopen en de hele werpkist verkennen. Het worden echte hondjes nu.

De eigenaar van de dekreu is tot nu toe al 2 keer wezen kijken. Ik vind het heel fijn dat ze er zo bij betrokken is. Gisteren heeft ze van elke pup afzonderlijk een foto gemaakt en daar is dit het resultaat van!

 

Dag 10

Nu Nero weer in de woonkamer komt wordt zijn interesse in de pups langzaamaan steeds groter.

Nadat hij voorzichtig om een hoekje komt vragen of hij mag komen maakt hij daarna contact met Kees en wanneer zij aangeeft dat het goed is gaat hij heel voorzichtig kijken. Het is echt prachtig om te zien hoe voorzichtig die grote zwarte goedzak is. Ik verheug me dan ook echt op het moment dat de pups straks in de grotere ren gaan en ome Nero met ze kan gaan spelen. Ik denk dat hij hen heel wat bij weet te brengen op zijn eigen zachte manier.

Bizar ook om te zien hoe groot zijn kop is in vergelijking tot het kleine kopje van Junior.  Een heel dierbare foto voor ons!

Dag 8

De pups zijn alweer 8 dagen. De eerste week is voorbij gevlogen.

De eerste week is altijd de meest spannende week. Gaat het  goed met de pups? Drinken ze voldoende? Heeft Kees genoeg melk? Gaat de ontwikkeling van de pups naar wens? Gaat Kees niet op de pups liggen? Gelukkig gingen al deze dingen goed. De dikste pup, teefje rood ( bovenaan links ) weegt op dag 8 al 910 gram. Dit is ruim het dubbele van wat ze woog tijdens de geboorte.

Helaas heeft Kees op dag 5 en 6 een flinke dip gehad. We vermoeden van oververmoeidheid. Een redelijk zware bevalling die 11 uur duurde, daarna de naweeen en de zorg voor de pups die ze zeer serieus nam, het niet goed genoeg eten en de weinige slaap

eisten duidelijk zijn tol. Ze had wat koorts, wilde nog slechter eten en leek soms héél erg ver weg. Na een bezoekje aan de dierenarts was het vermoeden dat ze een baarmoederontsteking had er, maar omdat ze de dag erna al een heel stuk opgeknapt was betwijfelen we dit toch. Gelukkig gaat alles nu weer goed en eet ze als een paard. Alles wat je haar aanbied ook. Een hele geruststelling.

Grappig is ook dat je nu al een beetje het verschil in karakters kan zien. Teefje zal ( links ) is de kleinste maar laat de tepel die ze veroverd heeft voor niets en niemand los. Reu rood ( rechts ) en reu blauw ( links ) vinden alles wel best. Teefje wit met bloem ( rechts ) is het meest onopvallend, ze is er wel maar nooit op de voorgrond.

Reutje geel en oranje zijn echt wiebelkontjes en zijn eigenlijk het meest actief. Opvallend is dat die twee ook het meest kroelerig zijn en graag bij ons op schoot liggen om gekriebeld te worden. Teefje roze is een echte klimgeit, ik heb haar er al een aantal keer op betrapt dat ze bijna boven op de rug van Kees was gekropen. Helaas is ze dan nog net

sterk genoeg en glijd ze weer naar beneden. Ik ben heel benieuwd of de karakters op 6 weken nog steeds lijken op hoe ik het nu zie of dat ze in de loop der weken toch wel gaan veranderen.

De webcam is een groot succes. Alle pup mensen kijken bijna dagelijks mee. Op deze manier zijn ze, ook al kunnen ze nog niet komen kijken, er toch al een beetje bij en kunnen ze de eerste weken van hun toekomstige maatje van dichterbij meemaken. Ook hoor ik hier en daar al dat mensen voorkeuren hebben. Ik denk dat dit gebaseerd is op onder anderen de kleur van het bandje ( dat roze met hartjes is zó schattig heb ik al gehoord ).  Uiteraard hou ik bij het toewijzen van de pups zoveel mogelijk rekening met de voorkeuren van de mensen maar wanneer ik samen met hen een pup uit kies is het natuurlijk vooral belangrijk dat het karakter van het hondje past bij de mensen waar hij naartoe gaat. Gelukkig snappen alle toekomstige baasjes dit ook.

 

 

 

Dag 3 en 4

Kees neemt het moederschap zéér serieus. Ze ligt werkelijk de hele dag in de werpkist en trouw als ik ben breng ik haar dan ook ontbijt, lunch en diner in haar kraambed. Wat nog wel een puntje was, eten, want dat deed ze niet of met lange tanden en juist dat is nu heel belangrijk! Dus hebben we haar verwend en gelukkig eet ze nu een stuk beter. Wanneer ik de werpkist schoonmaak leg ik alle pups in een mandje even in de grote hondenmand zodat ik rustig met een sopje aan de slag kan. Ook dan blijft Kees alles nauwlettend in de gaten houden. De pups groeien als kool. Op dag 3 waren ze allemaal over de 500 gram heen en nu op dag 4 is de helft zelfs al over de 600 gram heen. Omdat Kees de hele dag in de werpkist is te vinden hangen de puppen dan ook de hele dag aan de melkbar en dat is dus te merken. Inmiddels wil Kees met enige tegenzin ook wel weer mee voor een klein blokje om. Ik vind dat belangrijk omdat ik denk dat ze af en toe ook even ergens anders mee bezig moet zijn dan met de puppen. Nero zou er heel graag bij willen zijn om mee te helpen wassen maar helaas is dat nu voor Kees echt nog niet goed. Hij pakt Kees haar subtiele signalen super goed op en blijft dan ook uit zichzelf op gepaste afstand. Iets waar ik heel trots op ben want ik heb me daar in het begin toch zorgen om gemaakt.

Er is inmiddels wat twijfel over welke kleur sommige pups nu hebben. Op de foto’s zijn sommige puppen toch echt wel bruin en hier en daar is zelfs grijs te zien. Blijkbaar denk ik hier toch iets anders over dan de gemiddelde briard fokker want ik moet zeggen dat ik dit niet zo heel belangrijk vind. Wanneer ik over een jaar kan zeggen dat ik gezonde, goed gebouwde, open hondjes die emotioneel in balans zijn heb gefokt dan heb ik mijn doel waar ik voor sta als fokker behaald. Of ze nu zwart, grijs of fauve zullen zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De 2e dag.

Inmiddels gaat alles heel vloeiend. Kees is helemaal gewend aan het moederschap en de pups aan het leven in de werpkist. Ze zijn weer behoorlijk gegroeid dus dit betekend dat Kees voldoende melkgift heeft. Mooi om te zien is dat Kees wel 10 tepels heeft maar alleen de achterste 8 gebruikt. De andere twee zijn ingedroogd. Zaak voor mij is wel regelmatig te controleren of er geen schijven ontstaan in de tepels want dit zou kunnen wijzen op een ontsteking en wanneer dat doorzet ben je verder van huis. Gelukkig gaat ook dit van een leien dakje.

Inmiddels zijn alle potentiele eigenaren al ingelicht dat er een pupje voor hen bij zit en allemaal konden hun geluk niet op. Erg mooi om te mogen doen!

De namen staan inmiddels ook al vast en zijn doorgegeven aan de Raad van Beheer. Dit zijn de namen die op de stamboom komen te staan.

Voor de reuen zijn dit: Junior, Joe, Jumba en Jake en voor de teven: Jessie, Jane, Jasmine en Jewel.

Dit zijn allemaal namen uit Disney films of serie’s aangezien wij allemaal een speciale band met Disneyland hebben.

 

 

De pups zijn 1 dag oud.

Na een wat onrustige nacht omdat zowel Kees als ik nog niet wisten wat bepaalde piepjes betekenden en we daardoor overal op reageerden hebben we een prima eerste dag gehad. De pups weten de melkbar al prima te vinden en ook Kees weet heel goed hoe te gaan liggen zodat er voor elke pup een tepel is. Alle pups zijn dan ook al behoorlijk gegroeid!

Kees bleek in het begin wel een prinsesje. Normaal gesproken poest de moeder de pups net zolang totdat zij hun behoeften doen maar zodra Kees merkte dat ze gingen poepen hield ze er mee op en mocht ik het afmaken. Best een tijdrovend klusje. Maar inmiddels, na enige aanmoediging en het een aantal keer samen te hebben gedaan neemt zij ook deze taak zeer serieus en poetst ze aardig wat af.

De kinderen vinden het natuurlijk prachtig en zouden het liefst de hele dag in de werpkist zitten. Helaas voor hen mag dit voorlopig nog niet. Uiteraard mogen ze wel helpen tijdens het wegen en zijn er regelmatig kleine aai momentjes.

 

 

29-11-2014

De puppen zijn geboren! En dat op een moment dat ik het helemaal niet verwachtte.

Kees was al vanaf donderdag aan het hijgen en had duidelijk voorweeen. Ik heb dan ook vrijdagnacht beneden geslapen omdat ik niet verrast wilde worden op zaterdagmorgen. Ook vrijdag op zaterdagnacht was ze erg onrustig en hebben we beiden erg weinig geslapen.

Op het moment dat iedereen wakker was werd Kees echter rustig. Niks geen gehijg meer en lekker bijslapen.  Ieder ging zijn eigen ding doen en op het moment dat Vincent naar de stad ging begon Kees wat te beven en ging ineens persen. Toen ik onder haar staart keek bleek dat er al een staartje uit kwam! En dat op het moment dat ik alleen was met de kinderen. Gelukkig heb ik super hulp gehad van mijn oudste zoon Tim die het prachtig vond om Kees en mij zo bij te staan.

Binnen 1 perswee lag de eerst geboren teef al in de werpkist. Ik heb daarna Peggy, de eigenaresse van de dekreu gebeld en die is mij komen assisteren. In de tijd dat zij vanuit Belgie naar Nederland moest rijden werden er nog een reu en een teef geboren.

De bevalling is voorspoedig verlopen en na 11 uur tijd lagen er dan ook 8 prachtige pups in de werpkist. De lichtste was 350 gram en de zwaarste 410. Perfect verdeeld dus ook.

Kees heeft het geweldig gedaan. Het vertrouwen wat ze in mij had, de steun die ze telkens bij me zocht, ik vond het erg ontroerend. En ook het vertrouwen wat e in Peggy had was super. Voor haar toch een relatief onbekende maar ze had gewoon door dat zij er was om te helpen.

Al met al was het een prachtige ervaring en ben ik enorm trots op mijn meisje!

—————————————————————————————————–

26-11-2014

Week 8.

We zijn een belangrijke grens gepasseerd. De 56e dag van de dracht. Mochten de pups nu al geboren gaan worden dan zijn ze levensvatbaar. Ik hoop natuurlijk dat ze zeker nog tot dag 60 blijven zitten. Een beetje meer geboorte gewicht maakt ze minder kwetsbaar.

Kees voelt zich nog prima, al wordt het echt wel zwaar nu voor haar. Opstaan en gaan liggen gaat met een hoop gekreun. Ze gaat graag nog mee voor een kort rondje dus dit doen we meerdere keren per dag. Verder slaapt ze alleen maar en is ze vooral graag dicht bij mij.

 

18-11-2014

Week 7.

De werpkist is af en Kees ligt er al regelmatig lekker in. Ze vind het heerlijk als we met haar komen kroelen daar.

Ze krijgt nu 3x per dag te eten en dat vind ze een groot feest.

Ze is deze week 1.7 kilo aangekomen en weegt nu 32,7 kg. Dat is 6 kilo meer dan voor haar dracht.

De laatste twee weken van de dracht zijn nu aangebroken. Over 8 dagen zijn de pups levensvatbaar mochten ze onverhoopt al zo vroeg geboren gaan worden.

 

12-11-2014

Week 6. Kees wordt nu heel rap dik. Het lijkt ook of ze af en toe de pups al voelt, ze kan dan ineens verongelijkt naar haar buik kijken, of ineens abrupt opstaan en ergens anders gaan liggen.

Ze is deze week 2 kilo aangekomen en weegt nu 31 kg.

We hebben vandaag een begin gemaakt van het neerzetten van de werpkist. Dat wil zeggen, we hebben een stuk zeil over ons laminaat heen gelegd, zodat dit niet beschadigd en de pups straks niet op zo’n gladde vloer hoeven leren lopen, en een deel van de ‘kist’ staat al. Tot grote vreugde van Kees en Nero.

Het is blijkbaar een erg fijn plekje om te liggen.

5-11-2014

Het gaat heel goed met Kees! Ze wordt al aardig rond.

Ze weegt nu precies 29 kilo, dat is 2,6 kilo meer dan de dag dat ze gedekt is.

Je merkt wel dat ze wat lui wordt, ze vind het allemaal wel best. Omdat ik het heel belangrijk vind dat ze in

goede conditie blijft gaat ze nog gewoon mee met de wandelingen, en dan loopt ze gewoon lekker mee.

Ze vind al die nieuwe mensen die op visite komen en alle aandacht voor haar hebben ook helemaal geweldig, dat wordt straks weer opnieuw opvoeden ben ik bang.

Nero zorgt goed voor zijn meisje, ze liggen regelmatig lekker tegen elkaar aan.

29-10-2014

Vandaag was de dag van de echo en waar we zó op hoopte wat we zouden zien zagen we ook, puppy’s!

3 december worden ze verwacht!

—>linkje naar filmpje —>     kacey echo

 

22-10-2014

Week 3

Kees is de afgelopen week 300 gram aangekomen. Ze is 2 dagen misselijk geweest maar eet nu weer als een beer! Omdat ik haar toch wat magertjes vind ben ik haar voer al gaan verhogen. Ipv 400 gram per dag krijgt ze nu al 700 gram.

Ze slaapt erg veel en wil niet meer zo ruw met Nero spelen. Ze komt dan achter me lopen alsof ze wil vragen “hou hem bij me weg!” Dus dat doe ik dan ook braaf.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik op zie tegen deze laatste week in onzekerheid. Nog 7 dagen en dan hebben we eindelijk zekerheid!

14-10-2014 

Week 2

Kees weegt nu 26.8 kg. Omdat ze erg veel honger had heb ik haar eten nu in twee keer verdeeld. Ze lijkt nu wat verzadigder te zijn maar zodra ze het idee heeft dat er ergens wat te eten valt te halen is ze er als de kippen bij.

Haar buikomvang is met 2 cm gegroeid sinds vorige week en haar tepels zijn roze.

 

8-10-2014

Kees weegt nu 26,4 kg.

Je zou zeggen dat er gedragsverandering is. Normaal houdt ze niet zo van eten maar nu staat ze toch wel ongeduldig te wachten tot ik klaar ben met haar eten om vervolgens echt in haar bak te duiken….Verder zie ik nog weinig verandering maar dat is normaal natuurlijk.

 

1-10-2014

Gisteren en vandaag is Kacey gedekt door Gin. We gaan nu duimen voor een mooi en gezond nest in de eerste week van december!

19-9-2014

Behoorlijk wat later dan gepland is Kacey woensdag loops geworden. Dit betekend

dat we aan het einde van volgend weekend af zullen reizen naar Belgie waar ze gedekt

zal gaan worden door Gin du Pont L’escaut. Een prachtige, zeer stabiele en lieve reu.

-pannend!

 

 

10-9-2014

Zondag zijn we weer eens met Nero naar een show geweest.

Dit keer was het lekker dichtbij, in Ahoy.

De week ervoor was hij al van top tot teen gekamd dus op de dag zelf had ik weinig werk meer aan hem.

Het is altijd spannend hoe onze stuiterbal zich zal gedragen. We waren dan ook al lekker op tijd aanwezig zodat hij alvast kon wennen aan de drukte en ik even alle kraampjes af kon struinen.

In de ring heeft meneer laten zien dat hij qua gedrag ook zeker nog in de jeugdklasse thuis hoort maar wat is het toch een lekker ding. Hij haalde een mooie eerste plaats.

Na gedane arbeid mag er natuurlijk even ontspannen worden en dus hebben we daarna een heerlijke wandeling samen gemaakt in het aangrenzende park.

 

 

 

 

 

5-8-2014

In het najaar verwachten wij fauve puppy’s.

Het wachten is nu op de loopsheid van Kacey.

 

 

 

26-5-2014

Onze zwarte man is vandaag 1 jaar geworden.

Van klein zwart bolletje groeit hij langzaamaan uit tot een mooie zwarte prins

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20-5-2014

Dit zijn wij.

Ik vind het altijd leuk om een gezicht achter een platte tekst te zien. Nu zijn er afgelopen weekend 2 erg leuke foto’s gemaakt, al zeg ik het zelf.

Bij deze stellen we ons nog een keer voor.

Vincent met zijn maatje Nero                                                                               Marjolijn met Kacey

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

18-5-2014

Afgelopen maand zijn we meerdere maanden op wandelvakantie naar de ardennen geweest. We vinden niks heerlijker dan lange wandelingen in de natuur te maken en wat is er dan nog mooier dan zo dichtbij zulke prachtige wandelingen te kunnen maken.

Het is geweldig om te merken dat de honden heel goed door hadden wanneer ze naar ons moesten luisteren omdat we op een moeilijk stuk liepen. Terwijl we langs een behoorlijk diep ravijn liepen waren ze erg rustig en reageerde binnen een seconde op onze aanwijzingen. Wat kan je dan trots zijn!

Afgelopen weekend zijn we op survival weekend geweest met de Briard Vereniging.

Net als vorig jaar was het een weekend lang wandelen en lekker eten. Voor Nero was dit de eerste keer met zoveel honden. Hij zit momenteel midden in de pubertijd en het was toch wel spannend hoe hij zou reageren op andere volle reuen, maar meneer deed dit super. Kees had het maar wat druk met alles regelen. Leuk om te zien dat zij een echte alfa-teef is! Ze is echt mijn meisje, en je ziet dat ze echt is uitgegroeid tot een volwassen dame.

 

 

 

24-3-2014

Inmiddels woont onze grote zwarte man alweer een tijd bij ons. Van een klein pupje groeit ook hij uit tot een grote zwarte vriendelijke reus.

Nero is een aanvulling in ons gezin en ook met Kees kan hij het erg goed vinden al moet Kees hem wel nog steeds leren wat wel en niet mag.

 

 

 

 

20-5-2013

Zieke Kees

 

Kees was heel ziek. Zo ziek dat ik op een gegeven moment hoorde

‘nu ga je dood Kees’. Gelukkig was daar dokter Tijs, die heeft haar weer opgelapt.

 

Zo kunnen ze gerust een half uur bezig zijn! Uiteindelijk is Kees in slaap gevallen

en kwam Tijs een koekje halen voor haar, daar zou ze wel voor wakker worden.

 

 

 

6-5-2013

We zijn weer terug van een heerlijke kampeer week in de Belgische Ardenne. Op pad met de caravan is een grote hobby van ons gezin. Zodra de caravan voor de deur staat zijn onze jongste zoon en Kacey er niet meer uit weg te krijgen.

Omdat het ‘s nachts toch behoorlijk koud was en ik toch wel een beetje medelijden met Kees had heeft ze bij ons in bed mogen slapen, opgerold in een hoekje van het bed, heerlijk warm voor haar maar ook zeker voor mij.  Ze snurkte als een oude vent en kreunde hard als ze zich omdraaide dus volgens mij vond ze het wel helemaal prima.

We houden ervan wanneer we op vakantie zijn veel te bezichtigen en te doen en dat hebben we dan ook weer veel gedaan deze week. Uiteraard gaat Kees daar waar kan mee. Zo zijn we naar de ruine’s van La Roche.

We hebben heel wat afgewandeld, oog in oog gestaan met Ardenner koeien en paarden waarbij kees dan altijd even wil neuzen, pootje gebaad in heel wat beekjes en behoorlijke heuvels overwonnen.

Kacey vond het ook prachtig om samen met de kinderen te spelen daar en ze ging dan ook regelmatig mee met hen om deel te nemen aan de activiteiten van het animatieteam. Ze hield alles dan nauwkeurig in het oog vanaf de zijlijn.

Helaas gaat zo’n week altijd veel te snel voorbij en volgens mij vind Kees dat ook, ze is niet vooruit te branden.

 

30-4-2013

Op Koninginnedag doet ook Kees natuurlijk mee met de oranjekoorts.

We stonden deze week op de camping en na vandaag wist iedereen wie Kees was.

 

10-4-2013

Vandaag hebben de dekreu eigenaar en ik de dekaanvraag de deur uitgedaan en naar de fokadviescommissie gestuurd van de briard vereniging.

Zodra de goedkeuring binnen is zal de aankondiging op de site van de BVN komen te staan en natuurlijk op deze site.

 

 

9-4-2013

Op zondag 7 april organiseerde de Briard Vereniging Nederland haar 2e clubmatch en mij was gevraagd of ik die dag als ringcommissaris wilde fungeren. Uiteraard wilde ik dat wel.

De evenementencommissie is natuurlijk maanden bezig geweest met organiseren en de zaterdag voor de grote dag zijn we met een select groepje vast naar Maurik gegaan om alle laatste dingen in orde te maken. De ringen werden afgebakend, de horeca werd geregeld, de grote tent werd opgezet, de toiletten schoon gemaakt en alles werd voorzien van een vrolijk bloementje.

Zondagochtend om 8 uur waren alle vrijwilligers weer in Maurik om de laatste puntjes op de i te zetten .

We hebben een enorm fijne showdag gehad waar alles lekker liep. Alle vrijwilligers hebben hun beste beentje voor gezet en dat was te merken. We hebben veel positieve geluiden achteraf gehoord!

Ik zelf heb een enorm leerzame dag gehad. Als ringcommissaris zit je natuurlijk eerste rang voor wat betreft de honden die in de ring staan. Telkens wanneer de keurmeester bezig was een hond te beoordelen bekeek ook ik de hond eens goed. Wanneer ik dan de keurrapporten kreeg keek ik hierop na wat de keurmeester zijn commentaar was en zo heb ik enorm veel geleerd. Waar moet je op letten en zie ik wat de keurmeester ook ziet. Ik ben weer heel wat wijzer geworden deze dag.

 

 

28-3-2013

Kacey zoals Kacey is. Haar in de war, lekker

buiten aan het schooieren en altijd alert.

 

Mijn mooie meisje!

 

 

 

27-3-2013

Vandaag kreeg ik de uitslagen van de DNA test binnen en heb ik het ECVO onderzoek bij Kacey uit laten voeren.

We zijn heel blij met de uitslagen. Ze is ECVO en CSNB vrij!!

Nu staat ons niks meer in de weg om aan het einde van de zomer een nestje met ons meisje te gaan fokken!!

 

17-3-2013

Gisteren was een mooie showdag in Houten. Kacey is geselecteerd en heeft daardoor de Nederlandse Selectie op haar naam staan. Wij zijn natuurlijk super trots op ons mooie meisje.

 

 

15-3-2013

Sommige mensen hebben de ruimte en dus de luxe om een aparte verzorgingskamer voor hun honden inte richten. Helaas hebben wij die ruimte niet in huis. Maar met een beetje fantasie hebben we hier ook onze eigen trimtafel. Op deze manier hebben we alles bij de hand en kan ik in de tussentijd ook nog tv kijken én de kinderen gezelschap houden. Zij komen me dan ook regelmatig helpen met het kammen van Kacey en haar in de tussentijd verwennen met allerlei lekkers. Op deze manier wordt kammen een klein feestje.

 

9-3-2013

Elke dag wandelen Kees en ik zeker anderhalf uur samen. Maar wanneer het mooi weer is en ik ben vrij wordt dit vaak nog veel langer. Ik probeer zo vaak mogelijk naar een ander gebied te gaan om het voor haar ook uitdagend te houden qua nieuwe luchtjes en dergelijke. Wat is er nu lekkerder dan in de vroege ochtend samen door het bos te struinen nu de vogeltjes weer zingen. Soms zelfs met het geluk om ineens een ree te spotten midden op het pad.

Of wanneer je de bocht omgaat ineens een prachtig uitzicht te hebben. Zowel Kees als ik genieten van zulke momenten.

 

 

26-2-2013

Dat Kacey een bijzondere hond is wisten we al een tijdje, maar afgelopen woensdag heeft ze dit wederom bewezen. Onze oudste zoon had zijn spreekbeurt die dag. Geheel vrijwillig deed hij deze over de briard en dus mocht Kees mee naar school. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was heeft ze Tim bijgestaan.

Dat er 22 kinderen waren die haar heel graag wilden aaien en super enthousiast waren maakte haar niks uit. Ze liet zich op haar zij vallen en liet alle handjes het werk doen. Het resultaat was een 9,8 als cijfer voor zoonlief!

 

7-1-2013

Bij een nieuwjaar hoort ook een nieuwjaarswandeling van de Briard Vereniging. Dus stapte ik 6 januari al vroeg in de auto. In de achterbak lagen de champagne glazen en de prosecco om samen met de andere briard eigenaren het nieuwe jaar in te luiden. Wanneer Kacey de auto instapt gaat ze zodra de motor gestart is liggen slapen tot het moment dat de motor weer uitgaat. Dan schiet ze daarna overeind om te kijken waar we nu weer zijn beland. Deze keer was dat op de Edense Hei. Er stonden al een aantal bazen en honden te wachten. Kacey had al snel gezien dat haar grote vriend Bruce er ook was en ze was niet meer te houden. Nadat we genoten hadden van een lekkere bak koffie zijn we aan de wandel gegaan. Er was een leuke groep met briards aanwezig, dus speelkameraadjes genoeg. We hebben een heerlijke en vooral prachtige wandeling gehad.

Na afloop hebben we getoost op een mooi 2013. En Kacey? Zij sloot nog even af met een flinke stoeipartij met haar grote vriend.

 

18-11-2012

De Briard Vereniging Nederland heeft op 18 november een strandwandeling voor zijn leden georganiseerd in Noordijk. Hoewel we die dag van huis vertrokken met veel regen en een hele grijze lucht werd het, hoe dichter we bij de kust kwamen, hoe zonniger.

Met zo’n man of 15 en ongeveer net zoveel honden hebben we een heerlijke wandeling van bijna 2 uur gehad. Het zonnetje scheen, het gezelschap was goed en de honden gingen onderling prima.

Wat een genot is het dan toch om te zien hoe de haarballen genieten van het water, het zand en elkaar!

Na afloop hebben we nog met zijn allen genoten van een warme chocomel met slagroom om daarna huiswaarts te keren. Kacey en ik hebben van de wandeling genoten!

 

Juli 2012

Nog nooit waren we in de zomervakantie op vakantie gegaan mét hond. Ze gingen dan naar oma toe of er kwam iemand bij ons in huis. Maar met kacey lag dat anders. Geen haar op mijn hoofd die er aan dacht om zonder haar op vakantie te gaan.

Dus werd alles ingepakt, de caravan achter de auto gehangen en al die tijd lag Kees in de kofferbak alles te bekijken en zich ervan te verzekeren dat zij in elk geval op deze manier niet vergeten kon worden.

Het werden 3 heerlijke kampeer weken in Frankrijk.

In alle vroegte, als het nog lekker koel was en iedereen op de camping nog sliep, gingen kees en ik op pad om de prachtige natuurlijk de Jura te ontdekken. Uren lange wandelingen hebben we samen gemaakt. We kwamen steile hellingen tegen en prachtige uitzichten. Zomaar ineens oog in oog staan met en een franse koe. Op de terug weg stopten we dan even bij de boulangerie om verse stokbroden voor het ontbijt mee te nemen want eenmaal terug op de camping werden de mannen wakker en konden we direct aan tafel.

Op een dag zijn we naar Geneve geweest. Een hele reis, en Kees ging uiteraard mee. Er was die dag groot festival met het thema water. Het was erg druk in de stad maar we hebben het enorm naar ons zin gehad. Vele mensen kwamen vragen of ze Kacey mochten aaien en er was zelfs een vrouw die haar huilend om de nek viel. Kees vond dat helemaal prima, alle aandacht is leuk. Omdat het die dag enorm warm was stopten we bij elk fonteintje om even af te koelen en een slokje te drinken. Op die manier was het prima te doen.

Ook op de camping kreeg Kacey meer en meer mensenvrienden. Ze kwamen dagelijks een knuffel bij haar halen of iets lekkers voor haar brengen. Zo vreselijk leuk! Twee meisjes waren helemaal in tranen toen ze afscheid van hun hondenvriendin moesten nemen.

De drie weken zijn voorbij gevlogen en veel te snel lag kacey weer in de kofferbak toen we aan het inpakken waren om zich ervan te verzekeren dat we haar mee naar huis zouden nemen.

 

 

 

 

Comments are closed.